Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΣΠΙΤΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΨΩΜΙ, ΨΩΜΑΚΙ...

ΤΟ ΣΠΙΤΙ...
Κάποτε όλοι οι γονείς μεγάλωναν τα παιδιά τους με το δόγμα πως αν σπουδάσουν θα έχουν "ένα βραχιόλι στο χέρι", που θα αποτελούσε το εισιτήριο για μία καλύτερη ζωή, σκεπτόμενοι πως θα εξοικονομούσαν χρήματα πιο ανώδυνα από αυτούς...Η επόμενη σκέψη ήταν :"ας έχει και ένα κεραμίδι, να βάλει από κάτω το κεφάλι του!!!" και έκαναν αιματηρές οικονομίες για να αγοράσουν σπίτι στο βλαστάρι τους...Μετά τις σπουδές, την εξασφαλισμένη δουλειά και το "κεραμίδι", το όνειρο κάθε γονιού ήταν να κάνει οικογένεια το βλαστάρι τους...Στην τάδε εκκλησία, με Χ αριθμό καλεσμένων, θα πάνε και γαμήλιο ταξίδι σε εξωτικούς προορισμούς (σαν αυτούς που βλέπουμε στις κάρτες τουριστικών γραφείων) και αφού τελειώσει το όνειρο του γάμου, έρχεται το όνειρο της διαιώνισης του είδους του βλασταριού τους : " ε, θα κάνουν και ένα - δύο παιδάκια"...και πάει λέγοντας!!!
ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ: "LAST YEAR!!!!!" ...Γιατί this year με διεθνή κρίση, δανεισμούς από Δ.Ν.Τ., περικοπές μισθών, παράνομες μαζικές απολύσεις και τις αυξήσεις σε όλα τα είδη να φτάνουν στο 50%, οι γονείς τα μόνα που σκέφτονται, είναι πως θα εξασφαλίσουν τα προς το ζην, πως θα στείλουν το παιδί τους στο πανεπιστήμιο κ.ά. Σε κάθε ελληνική οικογένεια ένας από τους δύο γονείς είναι άνεργος, ενώ ο άλλος με 700 ευρώ μηνιαίως τι να πρωτοπληρώσει; Το ενοίκιο, το φαγητό, τα έξοδα των απολύτως απαραίτητων μετακινήσεων? Όσο για γάμο, αυτοκίνητο, "κεραμίδι" και γαμήλια ταξίδια, ούτε συζήτηση...Οι μανούλες βροντοφωνάζουν:  "ΚΟΙΤΑ ΜΗ ΣΕ ΤΥΛΗΞΕΙ ΚΑΜΙΑ!!!" ή "ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΔΩΣΩ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΚΙ ΟΙΠΟΙΟΝ!!!!"...Αθάνατη ελληνική οικογένεια με τις αντιφάσεις σου...
Παραδοσιακή η ελληνική οικογένεια ακόμη και στην ψήφο..."Εμείς παραδοσιακά ψηφίζουμε δεξιά...!!" ή "Εμείς ψηφίσαμε Γιώργο...!!"...Και οι πράσινες, μπλε, κόκκινες και όλων των ειδών οι σημαίες κυματίζουν στα χέρια ανθρώπων που δεν ξέρουν ποιο θα είναι το μέλλον τους, ενώ κατά βάθος γνωρίζουν το λαμπρό μέλλον του ντόπιου υποψήφιου βουλευτή, που σίγουρα θα βάλει το χέρι μέσα στο μέλι και στη χειρότερη περίπτωση θα μπει ολόκληρος μέσα στο βάζο(!)...Και αφού κάνει όσα κάνει, θα φύγει σε ξένες χώρες με τον κουβά και το μέλι, ενώ τα όσα έχει κάνει θα παραγραφούν...
Κάθε ελληνική οικογένεια έχει μία παρόμοια ιστορία...Είναι παράδοση ή αφέλεια? Εγώ θα το ονόμαζα "φιλότιμο". Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που χρησιμοποιούμε αυτή τη λέξη και αντίστοιχη δεν υπάρχει σε άλλες χώρες...